தமிழ் நவீன இலக்கியத்தில் இளம்பருவ மனவியல், சமூகக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் மனித உறவுகளின் சிக்கல்களை ஆழமாகப் பதிவு செய்யும் படைப்புகள் மிகக் குறைவு. அந்த வகையில், ‘லீகாட்’ நாவல் வெறும் வளரிளம் பருவக் கதையாக இல்லாமல், ஒரு மனிதன் தன்னைத்தானே புரிந்துகொள்ள மேற்கொள்ளும் அகப்பயணத்தின் ஆவணமாக அமைகிறது. குறிப்பாக இடைநிலைப் பள்ளி மாணவன் ஒருவன் தனது விடலைப் பருவத்தில் எதிர்கொள்ளும் உளவியல், சமூக, உடலியல் மற்றும் பண்பாட்டு நெருக்கடிகளை மிகுந்த யதார்த்தத்துடன் பதிவு செய்கிறது.
இந்நாவலின் மையத்தில் நிற்பது ஒரு தனிநபரின் கதையல்ல; மாறாக, நவீன சமூகத்தில் வாழும் ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களின் கூட்டு அனுபவமாகும். வயது மாற்றம் என்பது உடல் வளர்ச்சியின் பருவம் மட்டுமல்ல; அது அடையாளம், விருப்பம், பாலுணர்வு, அன்பு, நட்பு, தனிமை, பயம், எதிர்பார்ப்பு, ஏமாற்றம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் உருவாகும் மனவளர்ச்சியின் மிகச் சிக்கலான கட்டமாகும். இந்த மாற்றங்களைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறும் குடும்பம், பள்ளி, சமூக அமைப்புகள் இளைஞர்களின் வாழ்க்கையில் உருவாக்கும் வெற்றிடங்களை நாவல் வெளிச்சமிடுகிறது.
அடையாளத் தேடலின் அகப்போராட்டம்
இந்நாவலின் முக்கியமான கரு அடையாளத் தேடல் ஆகும். விடலைப் பருவத்தில் ஒரு மாணவன் “நான் யார்?”, “எனது இடம் எது?”, “என்னை யார் புரிந்துகொள்கிறார்கள்?” என்ற அடிப்படை வினாக்களுடன் வாழத் தொடங்குகிறான். இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள் எளிதில் கிடைக்காதபோது அவன் மனம் குழப்பம், கோபம், விரக்தி, எதிர்ப்பு போன்ற உணர்வுகளுக்குள் சிக்கிக்கொள்கிறது.
இந்நாவலில் வரும் கதாநாயகனும் இதே மனநிலையை அனுபவிக்கிறான். அவன் தேடுவது வெறும் தனிப்பட்ட அடையாளமல்ல; சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் தனது இருப்புக்கான அங்கீகாரமாகும். இந்தத் தேடலின் தோல்வியே அவனை தவறான முடிவுகளுக்கும், தவறான மனிதர்களிடமும் அழைத்துச் செல்கிறது.
சமூக அழுத்தங்களும் இளம்பருவ மனமும்
இளம்பருவ வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய எதிரி சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளாகும். நல்ல மாணவனாக இருக்க வேண்டும், குடும்பத்தின் பெருமையை உயர்த்த வேண்டும், ஒழுக்கமான வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்ற பல்வேறு கட்டளைகள் இளைஞனின் மனத்தில் பெரும் அழுத்தத்தை உருவாக்குகின்றன.
இந்த அழுத்தங்கள் பல நேரங்களில் அன்பின் மொழியில் அல்ல, கட்டுப்பாட்டின் மொழியில் பேசப்படுகின்றன. அதன் விளைவாக, இளைஞன் தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த முடியாமல் தனிமைக்குள் மூழ்குகிறான். சமூகத்தின் ஒவ்வொரு தீர்ப்பும் அவனது தன்னம்பிக்கையை மெதுவாக சிதைக்கிறது என்பதை நாவல் நுணுக்கமாக வெளிப்படுத்துகிறது.
புறக்கணிப்பும் தனிமையின் வலியும்
மனிதன் வாழ்வில் மிகக் கடினமான அனுபவங்களில் ஒன்று புறக்கணிக்கப் படுதலாகும். குடும்பம், நண்பர்கள், ஆசிரியர்கள் ஆகியோரால் புரிந்துகொள்ளப்படாத தருணங்களில் உருவாகும் தனிமை, மனநலப் பிரச்சினைகளுக்கான அடித்தளமாக மாறுகிறது.
இந்நாவலில் புறக்கணிப்பு வெளிப்படையான வன்முறையாக வருவதில்லை. அது பேசப்படாத மௌனமாகவும், கவனிக்கப்படாத உணர்வுகளாகவும், மதிக்கப்படாத எண்ணங்களாகவும் வெளிப்படுகிறது. இந்த நுட்பமான புறக்கணிப்பே கதாநாயகனை மன மயக்கத்தின் விளிம்பிற்கு தள்ளுகிறது.
மன மயக்கமும் உள்ளக் கிளர்ச்சியும்
விடலைப் பருவம் என்பது உடல் மாற்றங்களை விட மன மாற்றங்கள் அதிகமாக நிகழும் காலமாகும். ஒரே நேரத்தில் அன்பும் வெறுப்பும், நம்பிக்கையும் பயமும், தைரியமும் தயக்கமும் மனதில் மோதிக்கொள்கின்றன.
இந்த உள்மனக் கிளர்ச்சிகளை ஆசிரியர் மிக நுட்பமான உளவியல் பார்வையுடன் சித்தரிக்கிறார். கதாநாயகனின் செயல்கள் பல நேரங்களில் பகுத்தறிவின் அடிப்படையில் அல்ல; உணர்ச்சிகளின் வெடிப்பாக நிகழ்கின்றன. இதன்மூலம் இளம்பருவ மனம் நேர்கோட்டில் இயங்குவதில்லை; அது முரண்பாடுகளின் தொகுப்பாக இயங்குகிறது என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது.
எதிர்பாலின ஈர்ப்பும் பாலியல் உணர்வு குழப்பமும்
இந்நாவல் மிகவும் துணிச்சலுடன் அணுகும் தளங்களில் ஒன்று இளம்பருவ பாலுணர்வாகும். பாலியல் உணர்வு என்பது மனித இயற்கையின் ஓர் அங்கம் என்ற புரிதலுடன் ஆசிரியர் அதை அணுகுகிறார். ஆனால் சமூகத்தில் அது இன்னமும் குற்ற உணர்வோடு பேசப்படும் விஷயமாகவே உள்ளது.
எதிர்பாலின ஈர்ப்பு, உடலியல் மாற்றங்கள், காதல் குறித்த கற்பனைகள், உடல் வேட்கை, பாலுணர்வின் குழப்பங்கள் ஆகிய அனைத்தும் இளம்பருவ வளர்ச்சியின் இயல்பான கூறுகளாக நாவலில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. இவ்வுணர்வுகளை ஒடுக்குவதோ அல்லது ஒழுக்கத்தின் பெயரில் மறைப்பதோ இளைஞர்களின் மனநிலையை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது என்பதை படைப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது.
கூடா நட்பின் உளவியல்
ஒரு இளைஞன் தனது வாழ்க்கையில் எடுக்கும் மிக முக்கியமான முடிவுகளில் நண்பர்களின் தாக்கம் மிகப்பெரியது. அன்பும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுதலும் கிடைக்காத சூழலில் தவறான நட்புகள் எளிதில் கவர்ந்திழுக்கின்றன.
இந்நாவலில் கூடா நட்பு என்பது வெறும் தீய பழக்கங்களின் தொகுப்பாக மட்டும் காட்டப்படுவதில்லை. மாறாக, சமூகத்தால் நிராகரிக்கப்பட்ட ஒரு இளைஞன் தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளும் இடத்தைத் தேடி செல்லும் உளவியல் தேவையாகவே அது விளக்கப்படுகிறது. இதனால் தவறான நட்பின் காரணத்தை மட்டுமல்ல, அதன் பின்னணியையும் ஆசிரியர் ஆராய்கிறார்.
முன்முடிவுகளும் மனித மனத்தின் புதிரும்
இந்த நாவலின் மிக முக்கியமான இலக்கிய வலிமை மனித மனங்களைப் பற்றிய அதன் ஆழமான பார்வையாகும். ஒருவரைப் பற்றிய நமது புரிதல்கள் பல நேரங்களில் முழுமையற்ற தகவல்களின் அடிப்படையில் உருவாகின்றன. அந்த முன்முடிவுகள் பின்னர் உண்மை வெளிப்படும் தருணத்தில் சிதறிப்போகின்றன.
இந்நாவலில் பல பாத்திரங்கள் ஆரம்பத்தில் ஒரு முகத்துடன் தோன்றினாலும், பின்னர் அவர்களின் உண்மையான மனநிலைகள் வெளிப்படும்போது வாசகனின் பார்வையே மாறுகிறது. இதன்மூலம் மனிதர்களை வெளிப்புற நடத்தைகளின் அடிப்படையில் மட்டுமே மதிப்பிட முடியாது என்பதை ஆசிரியர் வலியுறுத்துகிறார்.
ஒழுக்கத்தின் மறுபரிசீலனை
இந்நாவல் அன்பு, காதல், இனக் கவர்ச்சி, உடல் வேட்கை போன்றவற்றை பாரம்பரிய ஒழுக்கத் தராசில் மட்டும் அளக்க மறுக்கிறது. ஒழுக்கம் என்பது நிலையான ஒன்றல்ல; அது காலம், சூழல், மனித அனுபவம் ஆகியவற்றோடு மாறிக்கொண்டே இருக்கும் சமூகக் கட்டமைப்பு என்பதைக் கதை முன்வைக்கிறது.
இது ஒழுக்கத்தை நிராகரிப்பதில்லை; மாறாக, ஒழுக்கம் என்ற பெயரில் மனித உணர்வுகளைத் தீர்ப்பளிக்கும் மரபார்ந்த அணுகுமுறையை மறுபரிசீலனை செய்ய அழைக்கிறது. மனித நடத்தைகளைப் புரிந்துகொள்ள முதலில் மனித மனத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற வாதத்தை நாவல் வலுவாக முன்வைக்கிறது.
சமூக மரபுகளை உடைக்கும் பாத்திரங்கள்
இந்நாவலில் வரும் ஒவ்வொரு பாத்திரமும் ஏதோ ஒரு வகையில் சமூக மரபுகள் கட்டமைத்த வாழ்க்கை விதிகளை மீறுகின்றனர். அவர்கள் புரட்சியாளர்களாக அல்ல, மனிதர்களாக வாழ முயல்கிறார்கள். அவர்களது முடிவுகள், தவறுகள், காதல்கள், தோல்விகள் அனைத்தும் சமூகத்தின் முன்கூட்டிய வரையறைகளுக்கு சவால் விடுக்கின்றன.
இதனால் நாவல் தனிமனித சுதந்திரத்திற்கும் சமூகப் பொறுப்புக்கும் இடையிலான நிரந்தர முரண்பாட்டை விவாதிக்கிறது. மனிதர்களின் வாழ்க்கையை ஒரே ஒழுக்கச் சட்டத்தின் கீழ் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்ற எண்ணத்தை வாசகனிடம் உருவாக்குகிறது.
லீகாட் நாவலின் இலக்கியச் சிறப்பு
‘லீகாட்’ நாவல் இளம்பருவ வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அது வளரிளம் பருவத்தின் கதையைத் தாண்டி மனித மனவியலின் ஆழமான ஆய்வாக உருவெடுக்கிறது. அடையாளத் தேடல், சமூக அழுத்தம், புறக்கணிப்பு, மனக்கிளர்ச்சி, பாலியல் உணர்வு, காதல், கூடா நட்பு, முன்முடிவுகள், ஒழுக்கம், சமூக மரபுகள் ஆகிய பல பரிமாணங்களை ஒருங்கிணைத்து, வாசகனை தன் சொந்த நம்பிக்கைகளையே மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறது.
இந்த நாவல் எளிதான பதில்களை வழங்குவதில்லை. அதற்குப் பதிலாக கடினமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. மனித வாழ்க்கையை கருப்பு–வெள்ளை என்ற இருமையில் அல்லாமல், எண்ணற்ற சாம்பல் நிறங்களின் தொகுப்பாகப் பார்க்க அழைக்கிறது. இதுவே இந்நாவலின் மிகப்பெரிய இலக்கிய வெற்றியாகும்.
இறுதியில், ‘லீகாட்’ ஒரு இளைஞனின் வீழ்ச்சிக் கதையாக மட்டுமல்ல; சமூகத்தால் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒழுக்கங்கள், அடையாளங்கள், உறவுகள் மற்றும் மனித இயல்புகள் அனைத்தையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கும் ஆழமான நவீன இலக்கியப் படைப்பாகத் திகழ்கிறது.