உலக இலக்கியம்

சாகாத நாக்குகள் – 3

untitled1_1854843gமலேசியாவில் கோ.புண்ணியவான் முக்கியமான படைப்பாளி. அண்மையில் அவருடன் ஒரு சிறிய கருத்து விவாதம் நடந்தது. எழுத்தாளர்கள் தமிழ் சமூகத்தால் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை என்பது விவாதத்தின் சாரம். எழுத்தாளன் ஏன் அங்கீகரிக்கப்படவேண்டும் என்பதே என்னுடைய அடிப்படையான கேள்வியாக இருந்தது.

நாம் எல்லோருமே கதை சொல்கிறோம். பாட்டி பேரனிடம் கதை சொல்வதுபோல எழுத்தாளன் சமூகத்திடம் கதை சொல்கிறான். காலம் காலமாக கதை சொல்லும் பழக்கம் சமூகத்துடன் பேச்சு மொழியில் கலந்திருந்தது. அச்சு ஊடக வருகைக்குப் பின் எழுத்து நூலாக்கப்படுகிறது. நூல் ஒரு பண்டமாகிறது. ஆனால் எழுத்தாளனின் அகங்காரம் அப்படி சொல்ல ஒப்புவதில்லை. தனது எழுத்துக்கு விலை இல்லை என தன் எழுத்தைப் புனிதப்படுத்த மெனக்கெடுகிறான். அந்தப் புனிதத்தை அறியாதவனைப் பாமரன் என வைகிறான். இவர்கள் வசைப்பாடும் எளிய மனிதனின் வாழ்வைப்பற்றி துளியும் தான் அறிந்து வைத்திருக்காதது குறித்து எழுத்தாளன் ஒருபோதும் வருந்துவதே இல்லை.

மேலும்

சாகாத நாக்குகள் – 2

சாகாத நாக்குகள் – 2

.நவீன்

 

“சிகரெட்டிலிருந்து

வெளியே தப்பிச்செல்லும்

புகையைப் போல்

என் உடன்பிறப்புகள்

நான்

சிகரெட்டிலேயே

புகை தங்க வேண்டுமெனக்

கூறவில்லை

வெளிச்செல்கையில்

என்னை நோக்கி

ஒரு புன்னகை

ஒரு கையசைப்பு

ஒரு மகிழ்ச்சி

இவைகளையே

எதிர்ப்பார்க்கிறேன்

அவ்வளவு தானே

மேலும்

எமிலியின் பொம்மை

emiliஎமிலி நஸ்ரல்லா (emily nasrallah) ‘பெய்ரூட் கதைகள்’ என்ற சிறுகதை தொகுப்புக்கு எழுதிய முன்னுரையை  முன்பு பிரான்ஸிலிருந்து வெளிவந்த ‘மௌனம்’ என்ற சிற்றிதழில் முதன் முதலில் வாசிக்கக் கிடைத்தது. எஸ்.வி.ராஜதுரை அதை தமிழில் மொழிப்பெயர்ந்திருந்தார். உண்மையில் நான் அதை எஸ்.வி.ஆர் மொழிப்பெயர்த்ததால்தான் படித்தேன் என்றுக்கூறலாம். அதன் பின்னர் எஸ்.வி.ஆரும் வ.கீதாவும் இணைந்து மற்றுமொரு ‘மௌனம்’ இதழில் எமிலி நஸ்ரல்லா சிறுகதை ஒன்றையும் மொழிப்பெயர்த்திருந்தனர். அக்கதைக்கு ‘முட்டைகோஸ் பொம்மை’ எனத் தலைப்பிட்டிருந்தார்கள். இதே  சிறுகதையை  எழுத்தாளர் சாரு நிவேதிதாவும் மொழிப்பெயர்த்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் எஸ்.வி.ஆரின் மொழிப்பெயர்ப்பு வாசிக்க இக்கதை இன்னும் நெருக்கமானது.

மேலும்

விர்ஜிலியோ பினேராவின் தசை

0hஎதார்த்தமான கதை சொல்லும் முறை ஒரு புறம் இருக்க மிகையான கற்பனை மூலம் உருவாக்கப்படும் புனைவுகள் சமூகத்தின் மத்தியில் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தரக்கூடியது. அதிகாரத்தால் கலைஞர்கள் கட்டுப்படுத்தப்படும் சூழலில் பெரும்பாலும் நுட்பமான அரசியலைப் பேசவும் பூடகமாக நடப்பு அரசியல் சூழலைக் கிண்டல் செய்யவும் இதுபோன்ற படைப்புகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. காலம், தேசம், மொழி ஆகியவற்றை கவனத்தில் கொள்ளாமல் வாசிக்கும் போது காலம் கடந்த அதுபோன்ற படைப்புகள் புதிய அர்த்தங்களையும் கொடுப்பதுண்டு. ஆனால் பெரும்பாலும் விமர்சகர்கள் ஒரு படைப்பை இந்த மூன்று கூறுகளின் அடிப்படையில் அணுகி ஒரு புனைவு உருவான பின்புலத்தை உள்வாங்க முயல்கின்றனர்.

மேலும்

சாகாத நாக்குகள் – 1

அம்ருதா இதழில் வரும் தொடர்…

மனிதன் நchekhovம்பிக்கைகளால் மட்டுமே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். ஒரு கொடும் துன்பத்துக்குப் பிறகு எப்படியும் எங்காவது ஒரு நற்செய்தியை வாழ்வின் நீண்ட பயணத்தில் எதிர்க்கொள்வதே சாத்தியம் என்ற நிபந்தனையில் நிகழ்கால கசப்பிலிருந்து சிந்தனைகளை மடைமாற்று செய்துகொள்கிறான். நம்பிக்கைக்கு வசப்படாத தொடரும் இழப்புகளின்மீதும் உளைச்சல்களின் மீதும் அடுக்கடுக்காக நம்பிக்கைகளை ஏற்றி தன் வாழ்வை தானே உயிர்ப்பித்துக் கொள்கிறான்.

மேலும்

காம்யூவின் அந்நியன்

103006-camus

காம்யூ

உலக இலக்கியங்களை வாசிக்க ஆர்வம் துளிர்த்தபோது நான் முதலில் தேர்வு செய்தது ‘அந்நியன்’ நாவல்தான். சிறிய நாவல். எளிமையான அட்டைப்படம். பிரஞ்சிலிருந்து ஆங்கிலத்தில் The Outsider என மொழிப்பெயர்க்கப்பட்ட நாவல். வெ. ஶ்ரீராம் பிரஞ்சிலிருந்து தமிழுக்கு மொழிப்பெயர்த்திருந்தார். அப்போது எனக்கு இருபத்து ஐந்து வயதிருக்கும். மிக உற்சாகமாக அந்த நாவலை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். தொடங்கியபோதே ஆல்பர் காம்யூவினால் கடும் உளைச்சல் ஏற்பட்டது.

மேலும்

குல்ஸாரின் குழந்தை

gulzar-290x160தினசரிகளை விடாமல் படிப்பவர்களிடம் இலக்கியம் குறித்த ஒரு மனப்பதிவு உண்டு. இலக்கியம் வாசிப்பதற்கும் தினசரி வாசிப்பதற்கும் பெரிதாக பேதம் ஒன்றும் இல்லை எனப் பேசத்தொடங்குவார்கள். இலக்கியம் வாசிப்பவர்களைவிட தங்களுக்கு இன்னும் அதிகமாக நாட்டு நடப்பும் உலக நிலவரமும் தெரியும் என வாதிடுவார்கள். இன்னும் இணையம் வழி உலகை அறிபவர்கள் இலக்கியம் எதையும் சுற்றி வளைத்துச் சொல்கிறது மூன்றே வரிகளில் உலகின் முக்கியத் தகவல்கள் விரல் நுனியில் கிடைக்கின்றன என தங்களை தாங்களே மெச்சிக்கொள்வார்கள். இலக்கியம் வாசிப்பதும் தினசரிகளை வாசிப்பதும் ஒன்றா என்ற கேள்வியை ஓர் எழுத்தாளன் பல இடங்களில் சந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

மேலும்

பஷீரின் மதில்கள்

basheer-drawing-by-josh-1sநீங்கள் என்றாவது கேட்டுப்பார்த்ததுண்டா?

ஒரு வண்ணத்துப்பூச்சியை அறிய என்ன வழி? ஒரு சராசரி ரசனை கொண்டவன் சொல்லலாம். வண்ணத்துப்பூச்சியின் இறக்கைகளை அகற்றிப்பார்க்க வேண்டும். பின்னர்  நுகர்ந்து பார்க்க வேண்டும். அவற்றைக் கசக்கிப் பார்க்க வேண்டும். எஞ்சியதில் மிஞ்சியதில் அவற்றைக் கண்டுக்கொள்ளலாம். ஆனால் ஒரு கலைஞன் அவ்வாறு சொல்ல மாட்டான். அவன் வண்ணத்துப்பூச்சியை அறிய அதனருகில் காத்திருக்க வேண்டும் என்பான். வண்ணத்துப்பூச்சியை உணர நிதானமாக அதை பின் தொடர வேண்டும் என்பான். அது எங்காவது மலரில் அமரும். தேனை உரிஞ்ச தனது குழாயை நீட்டும்.  பிறகு மெல்ல சிறகசைத்துப் பறக்கும். கலைஞன் அந்தச் சிறகசைபின் மென் காற்று தன் கன்னத்தைத் தீண்டியது என்பான். அவன் வண்ணப்பூச்சியை அறிந்துகொண்டிருப்பான்.

மேலும்

லூ சுன்னின் ரிக்‌ஷா

e1917ல் சீனாவில் இராணுவக் கல்வி நிலையம் ஒன்றில் லூ சுன் இவ்வாறு சொல்கிறார். “நான் சலிப்புற்று இருக்கிறேன். துப்பாக்கியை ஏந்தும் நீங்கள் இலக்கியம் பற்றி அறிய அவா கொண்டுள்ளீர்கள். ஆனால் நானோ துப்பாக்கி வேட்டு சத்தத்தைக் கேட்க ஆர்வம் கொண்டுள்ளேன். ஏனெனில் துப்பாக்கி வேட்டுகளின் சத்தம் இலக்கியத்தைவிட கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்கிறத.”

மேலும்

டோட்டோ சானின் தொப்பி

F201212011327141194012301உண்மைக்கு நிகரான கதை ஒன்று உள்ளதா என பலமுறை கேள்வி எழுந்துள்ளது. ஒருவர் தன் கற்பனையில் சொல்லும் ஒரு கதைக்கும் தன் வாழ்விலிருந்து சொல்லும் அனுபவத்துக்கும் அதை வாசிக்கும் வாசகர்களின் மனநிலையில் மாற்றம் நிகழ்வதுண்டு. உதாரணமாக கற்பனையால் வடிவமைக்கப்படும் ஒரு நவீன கட்டத்தைவிட வரலாற்றில் அம்பெத்காரோ அல்லது தந்தை பெரியாரோ பயன்படுத்திய ஒரு பேனாவைத் தொடும்போது ஏற்படும் சிலிர்ப்பு வித்தியாசமானது.

மேலும்