வீட்டின் நடுவே கூரையிலிருந்து கசிந்த துளிகள் கீழே வைக்கப்பட்டிருந்த அலுமினியப் பாத்திரத்தில் விழுந்தன. ஒவ்வொரு துளிக்குப் பிறகும் வீடு சிறிது நேரம் அமைதியாகி, அடுத்த துளியில் மீண்டும் ஒலித்தது. அந்த மங்கிய வெளிச்சத்துக்குக் கீழே பிரம்புப் பாயில் வயிற்றைக் கவிழ்த்துப் படுத்தபடி, உடைந்த பின்சக்கரமுள்ள பச்சை லாரியை அவன் முன்னும் பின்னும் தள்ளிக்கொண்டிருந்தான். சமையலறைக்கும் வரவேற்பறைக்கும்…
1 “வாழ்க்கைல எப்பவுமே நாம எடுக்குற சின்ன முடிவுக தான் பெரிய விஷயங்களா பாத்து நம்மள கொண்டு போகும்” என என் அப்பா அன்று சொன்னபோது, வீட்டு முற்றத்தில் விரிக்கபட்ட பாயில் அவரின் கையில் தலைவைத்து படுத்து நான் நிலவைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். இன்று 33 ஆண்டுகள் கழித்து விண்வெளியில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் அணு உலையின் கண்ணாடி…
பள்ளி முடிந்து கோவில் வழியாக நானும் முட்டைக் கண்ணனும் வீடு திரும்பினோம். அவனை முட்டைக் கண்ணன் என்று அழைத்தால் தாக்கச் செல்வான். என்னிடம் மட்டும் கோபிக்க மாட்டான். என் மேல் அவனுக்குத் தனி அன்பிருந்தது. கோவிலுக்குப் பக்கத்தில் தகரத்தால் செய்யப்பட்டிருந்த கொட்டகை ஒன்றில் எங்கள் தோட்டத்து தேரைப் பூட்டி வைத்திருந்தார்கள். நானும் முட்டைக் கண்ணனும் தேர்…
வீட்டில் எவரும் இல்லை. மாசற்ற தனிமையை உணர வேண்டும் என்று உள்மனம் கோரியதால் மனைவியைக் குழந்தையுடன் கோவிலுக்குப் போகச் சொல்லியிருந்தேன். வாடகை ஆட்டோ ஒன்றில் அவர்களை அனுப்பிவிட்டு வீட்டிற்குள் வந்து மல்லாந்தபோதுதான் இவை அனைத்தும் அந்த நிழலின் திட்டமோ என்கிற சந்தேகம் மூண்டது. ஆனால் ஏனோ நான் அஞ்சவில்லை. பதற்றப்படவுமில்லை. பாயின் விளிம்பில் என் உடம்பை…
ராமகிருஷ்ணன் நிம்மதியாகத் தூங்கி இன்றோடு ஐந்து வருடங்கள் இருநூற்று பன்னிரண்டு நாட்கள் ஆயிற்று. படுக்கையில் நீட்டி உருண்டு கொள்ளக் கூட அவனால் முடிந்ததில்லை. ஒரு விரிசல் விழுந்த சுவர் போல இவன் அம்மாவின் உயிர் உடலோடு ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் போன நாளிலிருந்து அப்படித்தான். இவன் சாயும் இடம், அம்மா உயிர் விடைபெறக்காத்திருக்கும் அந்தக் கட்டிலின் அருகே…
கால் முட்டிகள் இரண்டும் வலிக்கத் துவங்கியது. வலது முட்டியால் உடலைத் தாங்கிக் கொண்டு, இடதுகால் முட்டியைத் தளரச் செய்தேன். பின்னர் அந்தச் சலுகையை வலதுகால் முட்டிக்கும் கொடுத்தேன். மீண்டும் வலதுகாலைத் தரையில் ஊன்றி இடதுகாலைத் தூக்கும் பொழுது சற்றுத் தடுமாற என் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைந்தான் சந்துரு. “கைய மேல தூக்கி வச்சி ஒழுங்கா முட்டி…
நனைந்த துணியைப் போலத்தான் மாலதியின் உடல் படுக்கையில் கிடந்தது. உடலில் எந்த அசைவும் இல்லை. கண்கள் மட்டும் மேற்கூரையைச் சுற்றிக் கொண்டிருந்தது. வாயில் சீறல் போன்ற மூச்சொலி எழுந்த வண்ணமிருந்தது. எவ்வளவு கெஞ்சியும் முடியாதென மட்டும் தலையை மெல்லிதாக அசைத்துக் கொண்டிருந்தார். அவருடைய உடலை மூடியிருந்த மூன்று அடுக்கு உடைகளைச் சங்கரி கழற்றவும் நான் வேறு…
கோயில்பிள்ளை எசாயாவிற்குத் திண்டுக்கல்லில் இருந்து ஆயர் கிளம்பிவிட்டதாக தகவல் வந்தது முதல் இருப்பு கொள்ளவில்லை. அவர்கள் சிற்றூருக்கு ஆறு வருடங்கள் கழித்து, புதுநன்மை மற்றும் உறுதிபூசுதல் சடங்குகளுக்காக ஆயர் வருகிறாரென்பதால், எல்லாம் சிறப்பாக இருக்க வேண்டுமென ஒன்றுக்கு மூன்று இல்லையில்லை, நான்கு முறை சரிபார்த்து சுற்றியிருந்தவர்களை எரிச்சல்படுத்திக் கொண்டிருந்தார். கோயில் உள்ளே ஐம்பத்தி மூன்று மணி…
தனக்கு ஒரு குடும்பம் இருப்பதைத் தான் கனவில் கண்டதாக டோன் என்னிடம் சொன்னபோது, என் கவனம் கீழே உள்ள பிரதான சாலையில் வரிசையாய் நின்றிருந்த வாகனங்களின் மீது படிந்தது. உண்மையில் சாலையின் ஓர நெரிசலில் அவசர அவசரமாகச் சென்ற பாதசாரிகள் மீதுதான் என் கவனம் அதிகம் ஈர்க்கப்பட்டது. அவர்களில் பெரும்பாலோர் அலுவலக உடையில் இருந்தனர். கருமேகத்…
இறைச்சி பொட்டலத்தை இறுக மூடியிருந்த பனிக்கட்டிகளை மர்சுகி கவனக்குறைவாக உடைத்ததனால் அவன் வீட்டிலிருந்த சிறிய குளிர்சாதனப் பெட்டி பழுதடைந்துவிட்டது. அவனது மனைவி அலுவலகத்திலிருந்து திரும்பும் வரை, மர்சுகி அப்பழுதைப் பற்றி அவளிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை. ஒரு கையில் சுத்தியலையும் மறு கையில் பழத்தோல் சீவும் கத்தியையும் பிடித்தவாறு அக்குளிர்சாதனப் பெட்டியின்முன் மல்லாந்து படுத்துக்கிடந்தான். அவனது பார்வை…
கடைசியில் அப்பா தற்கொலை செய்து இறந்துவிட்டார். அதிகாலை தொழுகை நேரத்தில், குளிர்ந்து விறைத்துப் போன அப்பாவின் உடல் வரவேற்பறையில் கிடந்ததாக அம்மா சொன்னார். அப்பா இயற்கையான இருதயக் கோளாறாலோ உயர் இரத்த அழுத்தத் தாக்குதலாலோ உயிரிழந்திருக்க சாத்தியமே இல்லை. ஏனென்றால் அப்பா எப்போதும் ஆரோக்கியமாகத்தான் இருந்தார். மருத்துவர்களும் அதை உறுதிப்படுத்தியதாக அம்மா தின்னமாகக் கூறினார். “உங்களுடைய…
“ஒருவேளை நான் சிறைப்படுத்தப்பட்டாலோ அல்லது தோக் ஜங்கூட் போல மெர்டேக்கா திடலில் தூக்கிலிடப்பட்டாலோ, நான் அவளை மிகவும் நேசிப்பதாக என் அம்மாவிடம் சொல்லிவிடனும் தெரியுமா.” மாவார் சிரித்துக் கொண்டே என்னைப் பார்த்து ஒருவாறு கண் சிமிட்டினாள். அவளால் இந்தச் சூழலையும் இவ்வளவு இயல்பாக எடுத்துக் கொள்ள முடிந்தது. கிறுக்கு குணம் கொண்ட பெண். அங்கு இருந்தவர்களின்…
மனம் வெறித்துக் கிடக்கிறது, ஆன்மாவும் சூன்யமாகிப் போயிருக்கிறது, உடல் தளர்ந்து சரிகிறது. தளர்வு என்பது சரியான விளக்கம் அல்ல, இது உண்மையில் அதையும் கடந்தது. இந்த இடத்தில் காலெடுத்து வைப்பேன் என்று கனவிலும் நினைத்திருக்கவில்லை. சபிக்கப்பட்ட இந்த இடத்தை வேலை முடிந்து திரும்பும் வழியில் பல சமயம் கவனிக்காமல் கடந்திருக்கிறேன். வாழ்வின் இந்தக் கரும்புள்ளியை நான்…
“விண்மீன்களே உங்கள் ஒளியை ஒளித்து வையுங்கள். அவை எனது ஆழத்து இருண்ட இச்சைகளின் மீது ஒளிபாய்ச்சாமல் இருக்கட்டும்” இருள் மண்டியிருந்த மேடையில் முகத்தில் வட்ட மின் விளக்கின் ஒளி விழ, நீல நிழல் தரையில் படர, மெக்பெத் தனித்து தனது மன குரளுக்குச் செவி சாய்த்தபடி நின்றிருந்தான். நாடகம் தொடங்கி ஏழெட்டு நிமிடங்கள் ஆகியிருக்கலாம். என்னையும்…
குளிர் காதுகளை அடைத்தது. இன்னும் சூரியன் வெளிச்சம் காட்டவில்லை. பேருந்து மெதுவாக பச்சை மலை குன்றுகள் சிதறிக்கிடக்கும் பாதையில் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. மரவட்டை நகர்வது மாதிரி நிலம் மெதுமெதுவாக மேடேறும் பாதை. ஒக்கரை குன்றடி சிற்பக்கூடங்களில் உளிகளின் சத்தங்கள் கலைந்து கேட்கிறது. “ஒக்கரை வந்துருச்சு…” என்று நடத்துனர் உறங்குபவர்களை எழுப்பினார். அருகில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த பிரதிக்ஷாவை சேலை…
